تبليغاتX
سراغ ساده ای از دل بگیریم

من و تو مثل دوتا خط می مونیم که توی دفتر مشق اسیر شدن

نرسیدیم به هم و آخرش هم تو همین دفتر کهنه پیر شدیم

بی هم و کنار هم روزا گذشت دستای من نرسید به دست تو

می دونیم که ما به هم نمیرسیم اگه با شکست من شکست تو

       ما به هم نمیرسیم آخر بازی همینه

       آخر عشق دوتا خط موازی همینه

اگه من بشکنم و تو بی خیال بگذری از من و تنهام بذاری

اگه با تموم این خاطره ها تو همین دفتر مشق جام بذاری

بعد اون دیگه نه من مال منه نه تو تکیه گاه این شکسته ای

بیا عاشق بمونیم کنار هم نگو از این نرسیدن خسته ای

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم خرداد 1385ساعت 3:32 بعد از ظهر  توسط pariSa  | 

madem ki istiyorsun oyle iste durma giiiiiiT

beni dushunme rahat ol yanliz kala bilirim

sende bilirsiz hich bir aji sonsuza kadar surmez

hata har an yeniden seve bilirim

olmazdi bende biliyorum haklisin haydi giiiiiiiiiiit

korkma seninle garchekden dost ola bilirim

aslinda bende ozun zamanan beridir sana aylilmak istedimi soylemedim haydi giiiiiiiiiiiit

GiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiT GiiiiiiiiiiiiiiiiiiiT giiiiiiiiiiiiiiiiiiiTmeeeeeeeeeeeee duuuuuuuuuuuuur neolursun

gitme kal yalan soyledim doro deyir ayriliga daha hich hazir degirim

aramizda yashanajak yarim kalan bisheyler var

gitme dur daha shimdiden delilergibi ozledim

ikimiz ichin de doro olan boylesi giiiiiit

inan bana sandin kadar uzgun deyirim

ichimde yep yeni bir hayata bashlamanin sevinji ve heyejani var artik giiiiiiiit

GiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiT GiiiiiiiiiiiiiiiiiiiT giiiiiiiiiiiiiiiiiiiTmeeeeeeeeeeeee duuuuuuuuuuuuur neolursun

gitme kal yalan soyledim doro deyir ayriliga daha hich hazir degirim

aramizda yashanajak yarim kalan bisheyler var

gitme dur daha shimdiden delilergibi ozledim

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم خرداد 1385ساعت 2:29 بعد از ظهر  توسط pariSa  | 

دوباره برگشتم...

سلام...دیدین گفتم یه روزی برمی گردم...ولی این دفعه تنها اومدم یعنی بدون نگار...نمی دونم شاید دل نگار به اندازه ای که دل من می گیره نمیگیره...آره برگشتم ولی با یه دل پر پر...درسته به خاطر اذیت یه عده که بدجوری ناراحتم کرده بودن اینجارو بسته بودم ولی الان انقد دلم پر هست که دیگه اذیت اونام کار ساز نیست که اینجارو ببندم...میدونین دلم خیلی برا اینجا تنگیده بود...کاش آدم تو زندگی به چیزای بی جان دل ببنده آخه اونجوری اون چیزای بی جان یه هویی پشتش رو خالی نمی کنن...خلاصه اومدم فقط بهتون بگم که دوباره اینجا میشه تنها پناهگاهم...وقتی از آدما دلسرد میشم یادم بیافته که هنوز یه جائی دارم که توش خودمو خالی کنم...تا بعد...بابای...

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم خرداد 1385ساعت 9:36 بعد از ظهر  توسط pariSa  |